O Halktır, Halktan Biridir, Halkın Sevgisine Mashar Olmuş, Halkın Adamıdır. Onun Adı Şevket GÜRSOY'DUR.
Sözünün Eri Bir Başkan Şevket Gürsoy;
Ben Fadlı Doğan, beş yıl Ceyhan Mercimek köyünde, 13 yıl Tarsus Huzurkent kasabasında gürbet çilesi çektikten sonra, memleketim olan Adıyaman'a geri döndüm.
Döndük dönmesine ama iş güç yok. Bayağı perişan duruma düştük.
Yıl 1992 Şevket Gürsoy, Adıyaman Belediye Başkanı.
-Ben havuzbaşı çay ocağında oturmuş kara kara düşünürken, belediye binası tam karşımda duruyordu, birden aklımdan şöyle geçirdim. Kendi kendime dedim ki, "ne duruyorsun gidip belediye başkanıyla görüşsene, adam nasıl olsa Adıyaman'ın başkanı, koskoca başkan, gidip halini arz et bakalım, elbet bir çaresini bulacaktır."
Tüm cesaretimi toplayarak hiç zaman kaybetmeden kalkıp, belediye başkanıyla görüşmeye gittim.
Ben onu o beni tanımiyordu, ancak buna rağmen çok mütevazi ve çok kiymet verir bir şekilde beni karşıladı. içecek ikramında bulundu. O sıcaklık, o samimiyet ve o insana cesaret veren güleç yüzü ve hoş sohbeti her şeye bedeldi. Bana göstermiş olduğı yakınlıktan dolayı cesaretim bir kat daha artmıştı.
Bir yandan çayımı yudumlarken bir yandan da, işsizlik sorunumu anlattım.
18 yıl işsizlik nedeniyle gurbet gurbet gezdiğimi, memleketime kesin dönüş yaptığımı, beş çocuk babası olduğumu, işsizlikten dolayı mağdur durumda olduğumu ve açlıktan ölsek bile, kesinlikle asla bir daha gurbete gitmeyeceğime yemin ettiğimi söyledim.
-Şevket Başkan, bana bir iş vermenin şu anda mümkün olmadığını, ancak uygun bir yerde, ücretsiz olarak bir büfe yeri tahsis edebileceğini söyledi.
Netice itibari ile bana bir büfe yeri tahsis ederek nisbeten derdime derman olmuştu.
Ben'de büfemi kurarak işletmeye başladım.
Sonuç olarak beni başından savmadan, bana yardımcı olmak için çareler aradı. bir çay içimi kadar sürede, sorunuma çare bulmaya çalıştı ve sonuçta bir büfe yeri tahsis emek süretiyle çareyi bulmuştu...
Şevket Ağabeyime Minnet ve Şükranlarımı Sunuyorum...
Fadlı DOĞAN