GÖRÜNMEYENİ GÖRMEK, KÖY KÖY, KAPI KAPI YETİMLERİN İZİNDE BİR ÖMÜR, RAHMET ELİ YOLUNDA.!!! 

​Gazetecilik, sadece olanı biteni yazmak, tutanakları tutmak veya stüdyolardan gündemi takip etmek değildir. Gerçek gazetecilik, sokakların tozunu yutmak, kalabalıkların arasında kaybolmuş sesleri duymak ve özellikle bu coğrafyanın en sessiz, en masum sahiplerinin elinden tutabilmektir. Bir basın muhabiri ve gazeteci yazar olarak adımlarımı attığım her köyde, girdiğim her sokakta aradığım en kıymetli hazine; kimsesizlerin kimsesi olan yetim çocuklarımızın o yorgun ama umut dolu bakışlarıdır.
​Ulaşılmadık Köy, Çalınmadık Kapı Kalmayana Dek
​Şehir merkezlerinin parıltılı sokaklarından uzaklaştıkça, dağ köylerinde, ulaşımı zor mezralarda hayat mücadelesi veren pek çok masum yürek var. Birçoğunun sesi şehirlerin gürültüsünde boğuluyor, ihtiyaçları sessizliğin ardında kaybolup gidiyor. İşte tam da bu yüzden, dağ tepe demeden, çamurlu yollara aldırış etmeden köyleri didik didik arıyoruz.
​Her bir köy yolu, yeni bir hikâyeye ve henüz eli sıkılmamış bir yetime çıkıyor. Sahadaki bu titiz arayış, sadece bir haber peşinde koşturmak değil; o çocukların gözlerindeki ışıltıyı yeniden yakalamak, onlara bu dünyada yalnız olmadıklarını hissettirmektir. Bir yetimin kapısını çalmak, aslında insanlığın kapısını çalmak demektir.
​Kalemin ve Vicdanın Sorumluluğu
​Yetim gerçeğiyle yüzleşmek, masabaşında yazılacak cümlelere sığmaz. Köy köy dolaşırken muhtarlarla konuşuyor, komşulardan bilgi alıyor, mahalle aralarında ebeveynsiz büyümenin ne demek olduğunu bizzat yerinde görüyoruz. Bu coğrafyanın çocukları, geleceğimizin en hassas emanetleridir. Bir yetimin başını okşamak, sadece onun değil, bütün bir toplumun yaralarını sarmakla eş değerdir.
​Görevimiz gereği bu topraklarda gezerken gördüğüm her fedakârlık, insanlığa olan inancımı tazeliyor. Kimi zaman bir okul köşesinde, kimi zaman kerpiç bir evin eşiğinde karşılaşılan o masum tebessüm, çekilen tüm yorgunlukları bir anda unutturuyor.
​Bir Yetim Gülerse, Dünya Güler
​Yolumuz uzun, coğrafyamız geniş. Ancak kararlılığımız tam; bu topraklar üzerinde tek bir yetim bile yalnızlık hissine kapılana kadar bu aramayı, bu koşturmacayı sürdürmeye devam edeceğiz. Çünkü iyilik, arandığında bulunan değil, bizzat gidilip keşfedilendir.
​Kalemimiz bu mazlumların sesi, adımlarımız ise onların yoldaki yoldaşı olmaya devam edecek. Unutmayalım ki, bir yetimin elinden tutmak insanlığın onurunu ayakta tutmaktır.
​Rahmet Eli Yetimler Derneği yöneticisi sorumluluğuyla, bu coğrafyanın her karışını didik didik arayıp o masum yavrulara ulaşmayı sürdüreceğim.
​Şaban Tunçmen
Gazeteci Yazar / Doğan Haber Muhabiri